W przypadku III części „Dziadów” najważniejsze jest zrozumienie, że nie jest to wyłącznie utwór o prześladowaniu Polaków przez Rosjan. Mickiewicz podejmuje znacznie szersze problemy: walkę o wolność, cierpienie narodu, odpowiedzialność za ojczyznę, bunt człowieka przeciwko Bogu, granice ludzkiej pychy oraz sens poświęcenia.
To dramat, w którym historia Polski zostaje przedstawiona w perspektywie religijnej i metafizycznej. Cierpienie narodu nie jest jedynie skutkiem politycznych wydarzeń – w widzeniu księdza Piotra zostaje wpisane w plan opatrznościowy i porównane do męki Chrystusa.
Brak recenzji