Mowa ciała, Komunikacja niewerbalna - materiały na gazetkę/prezentacje/rewalidację/trening umiejętności społecznych

To gotowy, angażujący materiał w formie prezentacji/gazetki PDF, który uczy rozumienia komunikacji niewerbalnej i świadomego budowania dobrego kontaktu z innymi. Zestaw zawiera 1 plik PDF i 20 stron/20 plansz. Sprawdzi się w klasach 2–8

Materiał jest idealny do wykorzystania jako gazetka szkolna, ale przede wszystkim świetnie sprawdza się jako pomoc dydaktyczna na godzinie wychowawczej, w pracy pedagoga i psychologa szkolnego, a także na zajęciach indywidualnych i grupowych: może być używany na rewalidację, trening umiejętności społecznych (TUS) oraz zajęcia rozwijające kompetencje emocjonalno-społeczne. Dobry efekt daje praca praktyczna: po każdym slajdzie wykonaj mini-ćwiczenie (lusterko z uśmiechem, 3–5 sekund kontaktu wzrokowego, „lustro” w parach, scenki detektywistyczne), a na koniec wybierz jedną zasadę z podsumowania i zamień ją w klasowy „mikronawyk” na tydzień.

Zestaw zaczyna się okładką „Mowa ciała – Twoja supermoc” (str. 1). Kolejne plansze prowadzą krok po kroku przez najważniejsze obszary mowy ciała: dystans i „niewidzialną bańkę” (strefy intymna, osobista i społeczna) wraz z ćwiczeniem obserwacyjnym (str. 3), kontakt wzrokowy „patrz – ale nie wlepiaj oczu” i proste wskazówki czasowe (str. 4), rozróżnianie uśmiechu szczerego i grzecznościowego (str. 5), interpretację brwi (zdziwienie, skupienie, wątpliwość) (str. 6) oraz sygnały z oczu (mruganie, źrenice, unikanie wzroku) z mocnym podkreśleniem, że oczy „nie zawsze mówią to, co myślisz” (str. 7). Następnie materiał omawia dłonie i ręce (otwarte dłonie, ręce w kieszeniach, schowane ręce – i jak wpływa to na odbiór rozmowy) (str. 8), skrzyżowane ramiona i to, że czasem mogą wynikać z zimna lub przyzwyczajenia, a nie „zamknięcia” (str. 9), postawę „jestem obecny” jako sygnał słuchania (str. 10), kierunek stóp jako nieoczywisty wskaźnik zainteresowania rozmową (str. 11) oraz zachowania nóg (skrzyżowane kostki, wiercenie się) jako sygnały napięcia i dyskomfortu (str. 12). W dalszej części pojawiają się mikro-umiejętności komunikacyjne: kiwanie głową jako znak „słucham” (str. 13), „mirroring” czyli naturalne dopasowanie gestów budujące kontakt (str. 14) oraz „adaptatory” – drobne gesty stresu (np. kręcenie długopisem, poprawianie włosów), pokazane bez oceniania i z zachętą do uważnej obserwacji (str. 15). Jest też ważny blok o presji i dominacji (zbyt bliska odległość, wskazywanie palcem, stawanie nad kimś) oraz alternatywach opartych na szacunku (str. 16). Materiał porządkuje emocje w „mini-ściągę” 6 podstawowych emocji na twarzy (radość, smutek, złość, strach, zaskoczenie, wstręt) (str. 17), uczy „postawy pewności” i wpływu ciała na samopoczucie (str. 18), daje gotowe „scenki detektywa mowy ciała” do odegrania w parach (str. 19) i kończy mocnym podsumowaniem – 5 zasad dobrej komunikacji (str. 20).