Jest we mnie dziś sporo wzruszenia i takiej… cichej troski o to, co dalej z naszą pamięcią.
Rok 2026 został ogłoszony rokiem ludzi, którzy współtworzyli polską tożsamość – nie z potrzeby sławy, ale z poczucia odpowiedzialności za innych.
Patronują mu m.in.: Andrzej Wajda, bł. Matka Elżbieta Róża Czacka, Józef Maksymilian Ossoliński, Stanisław Staszic, Sergiusz Piasecki, Ignacy Daszyński, Józef Czapski, Mieczysław Fogg.
Tak różni, a jednak połączeni jednym – wiarą, że kultura, praca i wrażliwość mają znaczenie.
Wajda uczył nas patrzeć głębiej i nie odwracać wzroku od trudnych tematów.
Matka Czacka przypominała, że godność człowieka nie zależy od sprawności, tylko od miłości i uważności.
Ossoliński i Staszic wierzyli w siłę wiedzy i edukacji jako fundamentu wspólnoty.
Piasecki i Czapski pokazali, jak bardzo skomplikowany bywa los, a jednocześnie jak ważna jest wierność sobie.
Daszyński walczył o sprawiedliwość społeczną, a Fogg – swoim głosem – dawał ludziom nadzieję nawet w najciemniejszych czasach.
Myślę o młodym pokoleniu. O tym, jak łatwo dziś zgubić korzenie w świecie skrótów, algorytmów i pośpiechu. A bez korzeni trudno rosnąć. Dlatego tak bardzo zależało nam, by ta gazetka – 17 plansz, spójnych graficznie i myślowo – była nie tylko zbiorem faktów, ale zaproszeniem do rozmowy. Do zadania sobie pytania: kim jestem i na czyich barkach stoję.
Piszę to z troską, ale i z nadzieją. Bo wierzę, że jeśli pokażemy młodym ludziom te historie z czułością, bez patosu, to one w nich zostaną. A pamięć – pielęgnowana wspólnie – naprawdę potrafi łączyć 🤍
Zachęcam do zapoznania się z innymi moimi materiałami ;-)
Znajdź mnie i obserwuj na FB https://www.facebook.com/profile.php?id=61564850347807&locale=pl_PL, by być na bieżąco 😉